Alumni Hilde Korving over Social Work
Alumni: Hilde Korving
Opleiding: Sociaal Pedagogische Hulpverlening van 2011-2015
Aanvullende opleidingen: Post-HBO Bedrijfskunde & Management
Huidig werk: Gestart aan een nieuw avontuur

Welke opleiding heb je gevolgd en in welke periode was dit?
Ik heb SPH gestudeerd van 2011-2015 waarbij ik wel een maand later ben afgestudeerd (dus net na de zomer) vanwege wat vertraging op mijn scriptie. Tijdens mijn opleiding heb ik verschillende stages gedaan. Het voordeel van verschillende soorten stages is dat je verschillende kanten van de zorg ziet. Uiteindelijk heb ik 2 stages voltooid: met ex gedetineerden en jeugdigen die terug de maatschappij in gingen Stichting Trix en op het speciaal basis onderwijs Inspecteur S. de Vriesschool. Deze stages hebben mij de verschillende mogelijkheden binnen het sociaal domein laten zien.
Welk werk doe je nu? En hoe sluit dit aan bij de opleiding?
Stages werden in mijn tijd niet als werkervaring gezien, dus werd je in het sociaal domein al afgewezen na het opsturen van je CV en motivatie. Dit was een lastige start voor mij om het werkveld in te komen. Uiteindelijk kwam ik terecht bij gemeente Den Haag voor een project rondom de ooievaarspassen. Dit zijn passen voor mensen met een lager inkomen, waardoor ze met korting of gratis deel kunnen nemen aan onderdelen van onze samenleving. Met dit project gingen we de wijk in om mensen hier voorlichting over te geven.
Werken in het projectteam was veelzijdig, maar niet helemaal wat ik zocht. Uiteindelijk was ik toe aan een vervolg stap en kwam ik terecht bij een makelaarskantoor. Ik heb hier meerdere functies bekleed van back office medewerker, naar ondersteuner verhuur, verkoop en vastgoedbeheer. Dit had uiteindelijk weinig met mijn opleiding te maken. Het was interessant om te ervaren hoe het in een commercieel bedrijf eraan toe gaat, tegenover de zorg waarbij winst niet het hoofddoel is. Ondanks de positieve ervaring, wilde ik toch terug naar werken in het sociaal domein wat bij mijn opleiding past.
Ik ben toen opnieuw gaan solliciteren en een hoop sollicitaties verstuurd. Verrassend genoeg werd ik nu wel overal uitgenodigd. ’s Heeren Loo was de snelste en sprak mij toen het meeste aan. Ik ben gestart als flexmedewerker op woongroepen met cliënten met moeilijk verstaanbaar gedrag. De locatie van 's Heeren Loo is in Monster. Door weer hier aan de slag te zijn gegaan kreeg ik meer inzicht in alle mogelijkheden van het werk. Ik ben doorgestroomd naar de functie Persoonlijk begeleider op een locatie van 's Heeren Loo in de Haagse Schilderswijk. Het was een hele huiselijke, warme plek met een nauw team, wat heel fijn was om mee te werken. Wat ik hier leerde is dat je echt een stapje terug mag doen (vertragen), niet te hard hoeft te rennen, want soms hebben dingen tijd nodig.
Bij mij ontstond de vraag of ik dit werk wilde blijven doen of dat ik toe was aan een vervolgstap. Na verschillende gedachten merkte ik dat ik de kant van het management op zou willen. Hierbij meteen ook de conclusie dat ik een vervolgopleiding zal gaan moeten volgen, maar ik wilde niet meer een voltijd opleiding doen. Mijn belang was om een gezonde werk- privébalans te behouden. Uiteindelijk heb ik een verzoek ingediend voor de post-hbo Bedrijfskunde & Management op HHs. Dit werd goedgekeurd en ben ik één avond in de week met deze opleiding aan de slag gegaan.
Er kwam uiteindelijk een functie vrij voor een traineeship Manager Zorg, wat ik op dat moment ook ambieerde. Ze vonden het voor toen nog een te grote stap, maar dachten wel mee hoe ik uiteindelijk op deze functie terecht zou kunnen komen. Als tussenstap (ongeveer 1,5 jaar) ben ik als beleidsmedewerker aan de slag gegaan. Als beleidsmedewerkers was ik al onderdeel van het managementteam. Hierdoor kreeg ik al veel inzichten mee betreft de functie Manager Zorg. Daarna opnieuw gesolliciteerd op de functie Manager Zorg in opleiding bij keten Jeugd Licht Verstandelijke Beperking (J-LVB). Het heet in opleiding, omdat de afspraak is dat je lerende blijft in je vak, totdat je je leerdoelen hebt behaald. Hierbij is het maken van vlieguren ook belangrijk. Het was prettig om vanuit deze functie te werken, ik zat op mijn plek en er was continue ruimte voor verdere ontwikkeling. Ondanks heb ik afgelopen januari mijn laatste werkdag bij 's Heeren Loo gehad. Ik heb besloten een geheel nieuw avontuur aan te gaan en de komende maanden door te brengen in Vietnam. Helaas is Manager Zorg geen functie die online is uit te voeren. Op dit moment zit ik in Vietnam en ben ik op zoek naar een manier om een online inkomen te genereren.
Wat is de conclusie vanuit je verloop van je carrière?
Je wilt het altijd goed doen, maar er mag ook ruimte zijn om jezelf nog te ontwikkelen. Ik heb al veel verschillende functies bekleed en kleine en grote stappen gemaakt. Het mooie is dat als je iets echt wilt, je er zeker gaat komen. Hard werken en een passie hebben worden beloond. Ook omdat ik weet hoe het eraan toe gaat op de werkvloer weet ik wat er bij zorgteams kan spelen en wat ze nodig hebben. Dit maakt nu ook dat ik deze grote stap durf te nemen. Ik ga het positief tegemoet en heb er vertrouwen in dat het mij gaat lukken.
Wat vond je het meest leerzame in de opleiding?
Voor mij waren dat de stages, het reflecteren en de minor GGZ. Stages zijn super leerzaam om het werkveld te leren kennen. Ook voor jezelf om te weten wat bij je past. Als je veel verschillende dingen hebt gedaan en mogen ervaren kan je hierdoor ook een betere sociaal werker zijn, omdat je veel kennis en ervaring meeneemt.
Reflecteren was een hoofdthema in de opleiding, maar nog steeds is dit een hoofdthema in mijn carrière. Reflecteren is eigenlijk in elk beroep/vakgebied een belangrijk onderdeel voor je eigen ontwikkeling. Het is heel belangrijk echt goed naar jezelf te kijken. Je gaat jezelf nog geregeld tegenkomen. In elke functie waar ik in beland kom ik mezelf weer tegen, want hoe blijf ik mezelf en passend voor de functie die ik nu ga bekleden.
Wat ik heel interessant en leuk vond waren de minors. Ik heb de minor GGZ gedaan, waarbij we toen heel erg de verdieping in gingen over verschillende stoornissen. Ook ben ik elders een minor gaan volgen, soms wil ik gewoon even heel iets anders, en ben ik naar Amsterdam Hogeschool gegaan voor de minor Jongerenwerk in de grote stad. Was heel leuk om even een ervaring elders op te doen en met andere studenten te kunnen samenwerken. Bij deze minor gingen we ook veel de stad in en langs bij grotere en kleinere werkplekken. Voordeel van de minors is dat je iets kiest wat je zelf echt interessant en leuk vind. Je kan je ‘eigen onderwijs kiezen’.
Wat vond je het minst leuke aan de opleiding?
De periode van mijn scriptie heeft wel een negatieve stempel gedrukt op mijn ervaring van de opleiding. Het lukt maar niet om tot een Go te komen. Ik vind ook, als ik terugkijk, dat de opleiding (met daarbij alle stages) voornamelijk gaat over begeleiden, omgaan met, hoe kom ik tot de hulpvraag, communicatie, hoe schrijf ik een plan en dus reflecteren. Onderzoek was weinig belicht tijdens de opleiding, waardoor ik kennis en kunde miste bij het schrijven van mijn scriptie (het laatste onderdeel van de opleiding). Daar liep ik echt tegenaan. Volgens mij is studievertraging het meest voorgekomen bij het schrijven van de scriptie.
Wat mij ook sterk is bijgebleven, is het vak psychopathologie. Het was een pittig en omvangrijk vak, waarbij we een Engelstalig boek gebruikten. Aangezien de rest van de opleiding in het Nederlands was, sloot dit niet goed aan.
Welke uitdagingen ben je tegen komen in het werkveld en hoe hielp de kennis uit de opleiding je hierbij?
Eerste uitdaging was een baan zoeken, ik heb mijn diploma, heb ervaring opgedaan met stages en heb deelgenomen aan de samenleving. Uiteindelijk dus weer in een heel andere sector beland, waar ik in mijn opleiding geen ervaring in heb opgedaan en vond het spannend omdat ik dat niet kende. Ik merkte gelukkig wel dat ik alles snel oppakte en werd ook echt enthousiast weer over het werk. Ik maakte alles bespreekbaar waar ik tegenaan liep en besefte mij daardoor ook dat perfect handelen niet bestaat. Ondanks dat ik nooit in gehandicapten zorg heb stage gelopen, kwam de kennis van de opleiding naar boven. Als ik nu terugkijk was de uitdaging dat wat ik echt leuk vond ik daar tijdens mijn studie niet veel bij heb stilgestaan. Daarin werd je soms geleefd en ging je gewoon door. Pas tijdens de sollicitaties kwam ik erachter wat ik echt wilde gaan doen en welke ambities ik heb.
Wat heb je ondertussen geleerd, wat je graag had willen leren binnen de opleiding?
Wat ik later pas heb geleerd is om zaken af te wegen, dus wat moet nou echt en welke dingen hebben soms tijd nodig om te vertragen. Er komt in een nieuwe functie of rol veel op je af en je werkt samen in een (nieuw) team, dan wil je gelijk in de actie stand als er iets gebeurd of als er iets aan je gevraagd wordt. Terwijl het soms goed is om na te denken waarom wordt iets gevraagd en is het nodig om daar op te anticiperen. Zoals ik al eerder zei is het soms goed om zaken wat meer tijd te geven en komt het uiteindelijk ook goed. Dat laatste leer je door vlieguren te maken.
Wat is een gebeurtenis die je het meeste is bijgebleven in het werkveld?
Tijdens mijn stage met ex gedetineerden en jeugdigen stond er een keer een arrestatieteam voor de deur. Wij liepen toen zonder piepers en die jongeren waren bij ons voor hun dagbesteding. Ik was daar om ze te helpen met andere zaken, zoals om hun administratie op orde te krijgen, ging mee naar gesprekken van de gemeente, maar ook om even hun verhaal te delen. Je was bezig met ondersteuning bieden bij de hulpvraag van de jongeren. Twee agenten met kogelwerende vesten stonden voor mijn neus en waren opzoek naar een cliënt van ons. Ik ben die cliënt gaan halen, niet bewust van het mogelijke gevaar op dat moment (zo zie je maar hoe onervaren je dan nog handelt). ’s Avonds keek ik toen het programma ‘Opsporing verzocht’ en herkende ik hem op de beelden. Hij had een man overvallen en mishandeld. Best wel heftig achteraf.
En wat ik ook wel echt merkte in het werk is dat de werkdruk als hoog wordt ervaren. Dit zag ik heel erg als leidinggevende. Al mijn toenmalige teamleden zijn mensen met een hart voor de zorg, dus ze melden zich ook niet gauw ziek bijvoorbeeld. Dus daar zie ik wel risico’s. Zorgmedewerkers zijn vaak slechter in het goed voor zichzelf zorgen, maar zorgen wel altijd heel goed voor anderen.
Zodra ik daadwerkelijk een baan had binnen het sociaal domein kom je continue schijnende situaties tegen. Geen mens is hetzelfde en ieder heeft zijn eigen verhaal, dit maakt ook dat elke casus anders zal zijn en het werk nooit gaat vervelen.
Wat wil je (nieuwe) Social Work studenten meegeven?
Ga lekker om je heen kijken, zorg dat je ontdekt en weet waar je hart sneller van gaat kloppen. School voelt als een verplichting, maar is ook de plek waar jij jezelf kan ontwikkelen. Dit is dé start van jouw carrière. Ga dus op onderzoek uit, zorg dat je daarvoor ruimte maakt in je studie en kom zeker bij ’s Heeren Loo kijken. Meelopen? Neem contact op met ’s Heeren Loo of stuur mij een bericht via LinkedIn!
Wil jij ook Social Work studeren? Ga naar de opleidingspagina voor meer informatie